Publiczne fundusze nieruchomości


Problematyka charakteru prawnego wspólnoty mieszkaniowej była ochoczo podejmowana w literaturze poprzednio od samego początku istnienia regulującej tą kwestię ustawy o własności lokali. Stworzono szereg koncepcji wyjaśniających strukturę i status tego tworu prawnego, poczynając od w najwyższym stopniu skrajnych odmawiających jej przymiotu zdolności prawnej, poprzez kompromisowe uznające, że posiada ona ograniczoną podmiotowość prawną, aż do poglądów przekonujących o tym, że jest ona pełnoprawnym uczestnikiem obrotu jako jednostka miary organizacyjna posiadająca nieograniczoną zdolność prawną. Ewoluowało tak jak stanowisko wyrażane w orzecznictwie sądowym, chociaż judykatura w miarę konsekwentnie od początku uznawała podmiotowość prawną wspólnoty. Obowiązująca regulacja ustawowa dotycząca wspólnot mieszkaniowych jest niezwykle lakoniczna i niespójna. Powoduje to ogromne trudności w rekonstrukcji norm prawnych, które tworzyłyby sensowną i logiczną całość. Nie zmienia to jednak faktu, iż wspólnoty mieszkaniowe istnieją i funkcjonują, co powoduje konieczność ustalenia na jakich zasad uczestniczą one w obrocie. W monografii podjęto próbę rozstrzygnięcia, który status na gruncie prawa cywilnego posiada wspólnota mieszkaniowa, szczególnie czyli przysługuje jej podmiotowość prawna. Prezentowana w monografii pozwolenie stanowiska, iż wspólnoty mieszkaniowe posiadają zdolność prawną, nie rozwiązuje jednak problemów interpretacyjnych zgrupowanych z funkcjonowaniem tych podmiotów. Z jednej strony uprzystępnia reprodukcja zasad, na podstawie jakich wspólnota wchodzi w stosunki z osobami trzecimi, z drugiej strony zaś ujawnia ogromną lukę ustawową w zakresie struktury i wewnętrznych zasad funkcjonowania wspólnoty.

Najnowsze artykuły:

Top